Verlatingsangst: Jezelf niet meer verlaten
4 minuten lezen, bijgewerkt op 29 september 2026
Kort gezegd
Verlatingsangst in je relatie is de angst om de ander kwijt te raken of alleen achter te blijven. Je klampt je vast of past je aan, zodat die ander blijft. Relatiecoach Jacqueline Lammerts ziet het als een oud levensthema, geen diagnose of verwijt: je bent zo bang dat een ander je verlaat, omdat je jezelf al veel eerder verliet.
Je partner is een avond stil, of zegt na een ruzie dat het zo niet verder kan. En meteen is die angst er: gaat die ander weg?
Ik ken die angst zelf, heel goed. Daarom wil ik je laten zien waar hij vandaan komt, en wat je ermee kunt.
‘Ik ga bij je weg’: de angst om alleen te zijn
YouTube laadt pas als je op afspelen drukt.
Wat is verlatingsangst in een relatie?
Het is de angst dat iemand die belangrijk voor je is weggaat, of dat je straks alleen achterblijft. In een relatie richt die angst zich op je partner.
In mijn podcast zei ik het zo: in de kern is verlatingsangst dat jij jezelf bent gaan verlaten. Je hebt je hart niet gevolgd. En daarom ben je zo bang dat een ander jou verlaat.
Dat klinkt misschien hard, en zo bedoel ik het niet. Het is geen verwijt. Het wijst je juist de plek waar jij zelf iets kunt doen.
Dit is mijn manier van kijken, geen diagnose. Die stel ik ook niet. Twijfel je of het eerder bindingsangst is, lees dan over bindingsangst.
Hoe herken je verlatingsangst in je relatie?
Vooral aan hoe hard je vasthoudt, zodra de ander een beetje afstand neemt. Dit zijn kenmerken van verlatingsangst:
- Neemt je partner afstand, dan ga jij harder vasthouden.
- Je cijfert jezelf weg, zodat die ander maar blijft.
- Je zegt niet wat je echt voelt, uit angst dat die ander je afwijst of weggaat.
- Diep vanbinnen geloof je dat je het zonder die ander niet redt.
- Een dreigement om weg te gaan raakt je tot in je kern.
Het kost je veel kracht. Je doet heel veel moeite om vast te houden, omdat je niet dieper wilt zakken, naar wat eronder zit.
Het is als zand in je hand: knijp je, dan glipt het tussen je vingers door.
Maar je was jezelf aan het verlaten. Al veel eerder.
Waarom voelt het zo groot als de ander afstand neemt?
Omdat er iets heel ouds in je wakker wordt: overleven.
Lang geleden kon een mens niet zonder de groep. Wie er niet meer bij hoorde, overleefde het niet. Dat oude overlevingsgevoel komt nog steeds op als iemand bij je weg lijkt te gaan. Ik schreef erover in mijn blog over grenzen aangeven.
In mijn boek Relaties beschrijf ik hoe je eerste twee levensjaren de basis leggen: voel je je welkom en veilig? Wat daar onzeker bleef, kan in een relatie weer opspelen.
Zo reageert je lijf alsof het om je leven gaat, ook al ben je nu volwassen. Wat voel jij in je lijf, als je partner een stap terug doet?
Waar komt jouw verlatingsangst vandaan?
In mijn beleving ontstaat verlatingsangst, net als andere levensthema’s, al heel vroeg.
Mijn ouders scheidden toen ik twee was. Daarmee werd blijkbaar ook verlatingsangst in mij geactiveerd. Ook dat werd een levensthema van mij.
Ik zeg hiermee niet dat het iemands schuld is, ook niet die van je ouders. Het laat alleen zien waar een thema kan beginnen.
In mijn praktijk zie ik verlatingsangst vaak, naast andere thema’s: afwijzing, niet welkom zijn, bindingsangst, alles alleen moeten doen. Het zijn thema’s, geen etiketten. Lees ook over ouders en familie en over de tweede basisangst.
Gratis
Hoe hecht jij je in een relatie?
Een korte test over jou, niet over de ander. Geen etiket, wel een eerlijke spiegel.
Wat je krijgt
- Hoe jij je hecht Waar je staat tussen houvast zoeken en afstand houden.
- Wat daaronder speelt Zoals angst om verlaten te worden, of juist voor nabijheid.
- Bewaar je uitslag Print hem, of krijg hem van mij per mail.
Waarom raakt ‘ik ga bij je weg’ je zo diep?
Omdat zo’n dreigement precies prikt in oude pijn: de angst om afgewezen en alleen gelaten te worden.
In een eerdere relatie zei mijn partner bij ruzie steeds weer dat hij bij me weg zou gaan: “Er komt een bord in de tuin.” Maar dat bord kwam er nooit.
Het enige wat hij daarmee deed, was prikken in pijn die ik nog niet had doorleefd. Elke keer dacht ik dat ik het niet kon, en dat ik werd afgewezen.
Wie steeds dreigt met weggaan, houdt de ander klein en bang. Dat is niet oké. Herken je dat, lees dan ook over een toxische relatie.
Pas toen ik aan die pijn ging werken, zag ik het. De enige die mij steeds afwees, was ik zelf. Ik zette mezelf weg, ik durfde mijn hart niet te volgen, en ik was bang voor mezelf.
Hoe ga je om met verlatingsangst in je relatie?
Door jezelf niet meer te verlaten.
Voel je de angst opkomen, ga dan eerst naar jezelf. Vraag je niet af wat die ander doet, maar wat jij voelt en wat je nodig hebt. Blijf je bij jezelf, dan hoef je die ander minder krampachtig vast te houden.
In Volg je hart schrijf ik dat het erkennen van je pijn de eerste stap is naar je vrijheid. Die pijn mag er zijn. Je hoeft hem niet weg te duwen.
Neemt de angst je dagelijkse leven over? Praat er dan ook over met je huisarts of een psycholoog. Mijn begeleiding is geen vervanging van psychologische hulp.
Geef jezelf de tijd, lieverd. Dit is een oud thema.
Wil je dat ik met je meekijk over dit onderwerp? In een gratis gesprek van twintig minuten zoeken we samen de kern. Voel je dat het tijd is, dan ben je welkom.
Jacqueline
Relatiecoach en auteur, op de Veluwe en online. Twintig jaar praktijk, drie boeken. Over mij
Ervaringen van cliënten
Vragen over verlatingsangst
Heb ik verlatingsangst of bindingsangst?
Kijk wat er gebeurt als het spannend wordt. Word je onrustig zodra de ander afstand neemt, en ga je vasthouden? Dan lijkt het op verlatingsangst. Wordt het juist spannend als iemand heel dichtbij komt, dan past bindingsangst beter. Het verschil lees je in mijn artikel over bindingsangst.
Ik heb verlatingsangst en mijn partner bindingsangst: hoe kan dat?
Dan komen jullie hetzelfde thema tegen, alleen uit het zich bij ieder anders: jij houdt vast, die ander houdt afstand. Zie het als een spiegel: wat die ander doet, laat jou zien waar je jezelf nog verlaat. Niemand is daarin de schuldige.
Is verlatingsangst een stoornis?
Niet per se. In een zware vorm kan het een angststoornis zijn, ook bij volwassenen. Het kan ook een thema zijn, zonder dat er sprake is van een stoornis. Of het meer is, kan alleen een huisarts of psycholoog zeggen. Ik ben coach: ik kijk met je naar het thema, ik stel geen diagnose.
Gaat verlatingsangst ooit over?
Dat kan niemand je beloven. Bij mij veranderde er pas iets toen ik aan de oude pijn van afwijzing ging werken. De angst mag er zijn. Je hoeft hem alleen niet meer het stuur te geven.
Neem contact op
Plan een gratis gesprek
Twintig minuten, via WhatsApp of telefoon. Je spreekt mij, geen assistent, en je beslist daarna zelf.
